Κοινότητα Συκεώνας
Στοιχεία αρχικής αναγνωρίσεως : Κοινότητα Μισαλάρ ή Μουσαλάρ , Β.Δ. 29/8/1912 . Προήλθε από τον τέως Δήμο Φύλλου .
ΕΔΡΑ : Συκέαι
Συνοικισμοί που αποτελούσαν την Κοινότητα αρχικά : Μισαλάρ ή Μουσαλάρ , Τσιαμπασλάρ .
Συνοικισμοί που αποτελούν την Κοινότητα σήμερα : Συκέαι
Μετονομασία : Ο Συνοικισμός και η Κοινότητα μετονομάστηκαν σε Συνοικισμό και Κοινότητα Συκεών και ο Συνοικισμός Τσιαμπασλάρ μετονομάστηκε σε Βούναινα , Β.Δ. 28/8/1940 , ΦΕΚ. Α 271)1940 .
Η Κοινότητα αρχικά υπαγόταν στο Νομό Τρικάλων .
271Α - 3/9/1940 : Η Κοινότητα προήλθε από τη μετονομασία της Κοινότητας Μισαλάρ ή Μουσαλάρ .
82Α - 13/4/1944 : Η Κοινότητα υπάγεται στο Νομό Καρδίτσας .
13Α - 18/1/1947 : Ο οικισμός Βούναινα αποσπάται από την Κοινότητα και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Βουναίνων .
5/4/1981 : Αναγνώριση του οικισμού Μαγουλίτσα και προσάρτησή του στην Κοινότητα .
244A - 4/12/1997 : H Κοινότητα καταργείται και συνενούται με το Δήμο Φύλλου .
Δ.Δ Συκεώνας: Η Συκεώνα ανατολικά της Καρδίτσας είναι το τελευταίο χωριό των ορίων με τη Λάρισα και απέχει περί τα 32 χλμ. Την ονομασία αυτή πήρε από τις πολλές συκιές που είχε παλιότερα, αλλά και από την ομώνυμη νύμφη Συκή κόρη της Αμυδρυάδος και του Οξύλου.
Άλλοτε λεγόταν Μουσαλάρ, τούρκικη λέξη που σημαίνει φυλαχτικό, ίσως από τη θέση που κατέχει. Επί Τουρκοκρατίας στο Μουσαλάρ γίνονταν το λεγόμενο εβδομαδιάτικο παζάρι στο οποίο μαζευόταν από τα γύρω χωριά αρκετός κόσμος για την πώληση και ανταλλαγή των προϊόντων.
Ιστορία
Το χωριό Συκεών αποτελεί τη συνέχεια αρχαίας πόλης, άγνωστο βέβαια ποιας, ίσως τις Ισχνές, της οποίας τα ερείπια διακρίνονται ακόμη και σήμερα από την άκρη των σπιτιών και προχωρούν βέβαια προς το βουνό .
Επίσης διακρίνεται το τείχος με τα ερείπιά του σε κυκλικό σχήμα , αποτελώντας κάποτε την ακρόπολη της ξεχασμένης και χαμένης πόλης . Ο περίγυρος του τείχους φτάνει τα 2 χιλιόμετρα , ενώ στις παρυφές του υπάρχει από παλιά η «Μάνα Βρύση» όπως την αποκαλούν οι κάτοικοι με πολλά νερά και από αυτή υδρεύονται .
Ανατολικά του χωριού βρίσκεται ένας τεχνικός γήλοφος που ανακηρύχθηκε αρχαιολογικός χώρος και είναι πιθανό να κρύβει πολλά μυστικά . .Με την απογραφή του 1881 οι κάτοικοι ανέρχονταν σε 306 . Το Δεκέμβρη του 1809 πέρασε ο περιηγητής Άγγλος Ληκ και το καταγράφει στις περιηγήσεις του .
Εκκλησίες :
-Η Αγία Παρασκευή : σύγχρονα κτισμένη στα ερείπια της παλιάς εκκλησίας , αφιερωμένη στην Αγία Παρασκευή. Θεμελιώθηκε στα 1975 και περατώθηκε από τις δωρεές των κατοίκων του χωριού. Δεν φέρει τοιχογραφίες , παρά μόνον εικόνες, αφιερώματα των πιστών.
-Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΥΚΕΩΝΟΣ
Χρονολογείται από το 1836 κινδυνεύει η Αγιογράφηση και το ξυλόγλυπτο τέμπλο.
Ο Ναός Γενεθλίων Της Θεοτόκου: είναι τρίκλητη εκκλησία και στο κέντρο της υπάρχει μεγάλος θόλος που απεικονίζεται ο Χριστός ως Παντοκράτωρ. Στην είσοδο του ναού υπάρχει επιγραφή που αναφέρει την ημερομηνία κτίσης της :1836. Οι τοιχογραφίες παλιές και αξιόλογες που όμως ο χρόνος τις έχει ξεθωριάσει. Το 200 η εφορία βυζαντινών αρχαιοτήτων έδωσε την άδεια για τον καθαρισμό των τοιχογραφιών . Με τις δωρεές των κατοίκων του χωριού αλλά και του Δήμου οι τοιχογραφίες καθαρίστηκαν και επανήλθαν στην πρότερη τους κατάσταση. Πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου με την συμμετοχή πολλών προσκυνητών και επισκεπτών από τα γύρω χωριά .
Έξω από το χωριό βρίσκεται και ένα Παλαιοκκλήσι , μας είναι άγνωστο όμως το πότε χτίσθηκε .
Αρχαιολογικά Μνημεία
Τύμβος Συκεών : το 1983 μετά την παράνομη εκσκαφή από αρχαιοκάπηλους και τη σύληση ενός τάφου , ολοκληρώθηκε η έρευνα του τύμβου. Βρέθηκαν 3 τάφοι που περιείχαν τα οστά των νεκρών, κοσμήματα και κομμάτια υφάσματος. Ο τύμβος ανήκει στην Ελληνιστική Περίοδο(πρώιμα ελληνιστικά χρόνια). Εντοπίζεται νότια της θέσης “Κάστρο” κοντά στην δημόσια οδό Καρδίτσας-Λάρισας .
Προϊστορικός Οικισμός : νοτιοδυτικά του χωριού , δίπλα από τη σημερινή κοίτη του ποταμού Ενιππέα , στη θέση «Ζευγαρολίβαδο», βρίσκεται ο προϊστορικός οικισμός , γνωστός ως «Μαγούλα Συκεών». Η πρώτη ανασκαφή έγινε το 1988 με αφορμή τη χάραξη της νέας οδού Καρδίτσας-Λάρισας. Τα έτη 1996-98 ακολούθησαν συστηματικές ανασκαφές , καθώς ο οικισμός , εντάχθηκε ως υποέργο στα ΠΕΠ ΘΕΣΣΑΛΊΑΣ 1994-99, στο έργο «Ανάδειξη-Συντήρηση-Αξιοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων Ν. Καρδίτσας». Η πρώην Κοινότητα Συκεών με την Υ.Α1149/3-5-1996 παραχώρησε στο Υπουργείο Πολιτισμού έκταση 20 στρεμμάτων. Από το βάθος των επιχώσεων συμπεραίνουμε ότι η ζωή στον οικισμό της μαγούλας Σ. διήρκησε εκατοντάδες χρόνια. Ξεκινά από την αρχαιότερη νεολιθική περίοδο και φτάνει ως τη νεότερη νεολιθική και τη χαλκολιθική. Τα ευρήματα αφορούν τη κεραμική παραγωγή, τη λιθοτεχνία, τον εργαλειακό εξοπλισμό. Ενδιαφέρουσα κατηγορία ευρημάτων είναι τα είδωλα και τα κοσμήματα από όστρεα.
ΚΑΣΤΡΟ
Στην ευρύτερη περιοχή του προϊστορικού οικισμού υπάρχει το «κάστρο» που είναι κρυμμένος αρχαιολογικός χώρος και πιθανολογείται να είναι ίσως το ομηρικό «ΑΣΤΕΡΙΟ».
Στα Β.Δ. του οικισμού υπάρχει μια θέση με ψηφιδωτά ρωμαϊκής περιόδου και θεμελίωση ενός μεγάλου κτιρίου.
Στον Πολιτιστικό τομέα ανέδειξε λαϊκούς τραγουδιστές όπως οι :
Παπαδούλης Χαράλ 1905 - 1975 , Μπαταγκιώνης Δημ. 1910 - 1977 , Μπαταγκιώνης Βασίλ . 1908 - 1984 , Γκουσιάρης Γεώρ. 1905 1975, Μπαταγκιώνης Ευρ. 1915 .
Όργανα : α) Μακρής Δημ. 1926 - ζει, β) Μάργαρης Γεώρ. 1930- ζει, φλογέρες ξύλινες και σιδερένιες.
Στον Αθλητικό τομέα : πάλη : Τσιώρας Δημ. 1900 - 1984, Γκουσιάρης Ηλ. 1920 - 1950 .
Δρόμος : Γκουσιάρης Ηλ. 1920 - 1950 , Θεοδώρου Βελισαρ. 1920 , Παπαβαΐτσης Ευάγγ.1924, Ντράχας Αθαν. 1927, Βακουφτσής Στέφανος 1924 , Πετρόπουλος Κων/νος 1928 .
Άλμα Τριπλούν(πήδημα) : Τσιώρας Δημ. 1900 - 1984 , Θεοδώρου Βελισαρ. 1920 , Παπαβαΐτσης Ε. 1924 - 2000 , Ντράχας Αθαν. 1927 - 1995, Βακουφτσής Σ. 1924 - 1999 , Πετρόπουλος Κων/νος 1928 -1995 .
Ο Πληθυσμός σύμφωνα με τις απογραφές
Έτος Κάτοικοι
1920 Μισαλάρ ή Μουσαλάρ 350
1920 Τσιαμπασλάρ 35
1928 Μισαλάρ ή Μουσαλάρ 524
1928 Τσιαμπασλάρ 394
1940 Συκέαι (Μουσαλάρ) 384
1940 Βούναινα (Τσιαμπασλάρ) 278
1951 Συκέαι 572
1961 Συκέαι 647
1971 Συκεών 524
1981 Συκεών 451
1988 Συκεώνα 1108
1991 Συκεώνα 385
2001 Συκεώνα 380